عفوبین الملل خوستار آزادی سریع و بی‌قید و شرط سهراب رزاقی است

شماره: MDE 13/135/2007 (Public)
۱۶ نوامبر ۲۰۰۷

عفوبین‌الملل اعلام کرد که امروز طی نامه‌ای خطاب با ریاست قوه قضاییه، آیت الله شاهرودی، خواستار آزادی سریع و بی‌ و قید و شرط دکتر سهراب رزاقی، مدیرعامل موسسه کنشگران داوطلب (مرکز آموزش و تحقیق جامعه مدنی ایران یا ICTRC) که وی را زندانی عقیدتی به حساب می‌آورد، شد. دکتر رزاقی در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۷ دستگیر شده و در بند ۲۰۹ زندان اوین که متعلق به وزارت اطلاعات است نگهداری می‌شود.

ICTRC موسسه غیردولتی‌ای است که در سال ۲۰۰۲ تاسیس شده و به سازمان‌های جامعه مدنی ایران حمایت‌های مرتبط با ظرفیت سازی ارائه می‌دهد. این سازمان همچنین در تلاش برای بالاتر بردن دسترسی سازمان‌ها به اطلاعات بوده و سعی می‌کند تا وضعیت زنان و کودکان و آگاهی‌ها از حقوق انسانی در ایران را متناسب با اهداف توسعه هزاره ارتقاء دهد.

در مارس ۲۰۰۷،‌ نیروهای امنیتی دفاتر ICTRC را بستند، حساب‌های بانکی آن را مسدود و دستگاه‌های کامپیوتری و اسناد را ضبط کردند. آن‌ها همچنین سهراب رزاقی را به خانه‌اش بردند و در آن‌جا اسناد وی را ضبط کردند. از آن‌ هنگام، دولت بارها سازمان‌های غیردولتی و جامعه مدنی ایران را متهم به دست داشت در «انقلاب نرم» کرده است.برای مثال وزیر اطلاعات (غلامحسین اژه‌ای) در دهم آوریل ۲۰۰۷، به شکل علنی جنبش زنان و دانشجویی را بخشی از توطئه دشمن برای براندازی نرم دولت ایران خواند. بعضی از روزنامه‌ها نیز با چاپ داستان‌های مشابه، به نقش موسسه هیوس به عنوان یک حامی مالی بین‌المللی اعتراض کرده‌اند. سهراب رزاقی به شکل علنی نسبت به محدودیت‌های اعمال شده از سوی دولت احمدی‌نژاد بر جامعه مدنی اعتراض کرده بود و گفته بود که دریافت کمک قانونی از سازمان‌های جهانی نشان از برداشت مثبت آن‌ها از جامعه مدنی ایران داشته و دریافت آن نیز کاملا شفاف و بر اساس رابطه متقابل بوده است.

دانشگاهیان و روزنامه‌نگارانی، از جمله چند فرد دو ملیتی، در طول سال ۲۰۰۷ به زندان رفته و به خاطر نوشته‌ها و فعالیت‌هایشان مواخذه شده‌ و به «براندازی نرم» متهم شده‌اند. علی فرحبخش، روزنامه‌نگاری که تخصصش در مسایل اقتصادی است در اکتبر ۲۰۰۷ و بعد از ۱۱ ماه بازداشت، آزاد شد. او در وامبر ۲۰۰۶ و هنگامی که از کنفرانسی در تایلند با موضوع دولت و رسانه که توسط سازمان‌های غیردولتی تایلند برگزار شده بود، باز می‌گشت دستگیر شده بود.

او برای «جاسوسی» و «دریافت پول از خارج» به سه سال حبس محکوم شد که این میزان بعدا به ۱۶ ماه تقلیل یافت و سپس او به شکل مشروط آزاد شد. اساتید دانشگاهی ایرانی، هاله اسفندیاری و کیان تاجبخش که شهروندی ایالات متحد آمریکا را نیز دارا هستند، هر دو در ماه می دستگیر و چندین ماه را در بازداشت گذراندند. آن‌ها به «اقدام علیه امنیت ملی از طریق تبلیغ علیه نظام» متهم هستند.

سهراب رزاقی از زمان بازداشت اجازه ملاقات با خانواده یا وکیل را نداشته ولی چندین بار به شکل تلفنی با خانه تماس گرفته است. قاضی در ملاقات مورخ ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷ به خانواده وی گفته بود که احتمالا در طول یک هفته آینده دکتر رزاقی با قید وثیقه آزاد خواهد شد. هرچند که هیچکدام دستگیر نشده اند ولی اعضای هیات مدیره و کارمندان موسسه کنشگران داوطلب پس از دستیگری سهراب رزاقی برای بازجویی در مورد موسسه و نقششان در آن، احضار شده‌اند.

لینک اصلی در سایت عفو بین الملل

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: